نسايم فيوض لاريبى است ، جز به توجّه به جانب عوالم غيبى ميسّر نگردد وتوجّهى كه مثمر استفاضهء علوم ومعارف الهى ومنتج وصول به عزّ سعادت تجلّيات نامتناهى باشد ، بعد از ضبط وحبس حواس « 1 » از ادراك واحساس ، صورت بندد واين حالت كه معبّر است به تسيّر به سيرت جماد ، موتى است از روى مجاز وحياتي است در عالم راز . نظم به فكر دوست ز أفكار خويش جمله بريديم * صلاح ما همه اين بود چون كه نيك بديديم ودر بعضي أحاديث ، مذكور شده كه نفس ، جوهري است مجرّد ملكوتي كه تدبير ظاهر كند به مدد آلات وادراك حقايق نمايد در عالم باطن بالذات وآلتى است كه تحريك قواى ملكوتي وتصرّف در عالم معنى به وسيلهء أو ميسّر گردد وحقيقت هر شخصي همين نفس ناطقهء اوست ؛ چنانچه هر كسى كه مىگويد « من » ، مشار إليه أو نفس ناطقهء أو بود . نظم تو همه جانىّ واين تن زان توست * جان همى پرور كه تن زندان توست الروح من نور أمر اللَّه إنشاؤها « 2 » * والأرض منشأ هذا القالب البدن فالروح في غربة والجسم في وطن * فارعوا « 3 » ذمام غريب نازح « 4 » الوطن ومخفى نماند كه نفس را « 5 » ما دام كه به ادراك خودش باز نگذارند وبه تدابير واحساس أمور ظاهري مشغول گردانند ، صيد مصيد كمال از أو محال بود .

--> ( 1 ) . ف : + / و . ( 2 ) . ف : منشاؤها . ( 3 ) . م : فارغوا . ( 4 ) . ف : نازخ . ( 5 ) . ف : - را .